Joop van den Ende kijkt op het feest gemoedelijk toe hoe zijn opvolger in Nederland, Erwin van Lambaart, wordt omringd door de sterren. Joop geniet van zijn nieuwe rol, goeroe en vertrouweling: „Ik doe natuurlijk nog het gebeuren in het buitenland. Ik blijf voorzitter van de raad van bestuur van de internationale tak.”
        Hij vervolgt: „Volgende week ga ik met Janine naar Moskou. We hebben daar de première van Mamma Mia!. Maar daarna ga ik lekker een paar dagen met haar naar Sint Petersburg. Vroeger zou ik onmiddellijk zijn teruggevlogen. Hoeft niet meer. Het lukt, ik werk maar twee dagen in de week. We genieten!”
       De musical Cats brengt voor Joop en Janine ook heel veel herinneringen boven. In 1987 werd met Cats het honderdjarig bestaan van Carré gevierd.
       Joop knipoogt: „Dat was de eerste keer dat ik met Janine in het openbaar verscheen. Ik was een gescheiden man dus onze nieuwe liefde veroorzaakte nogal wat commotie op de rode loper. We hebben er dierbare herinneringen aan. Ik weet nog dat we er alle twee heel goed uitzagen, lekker bruin, net terug van een vakantie in Griekenland. Die herinnering zorgt ervoor dat we vanavond nog extra hebben genoten.”
       Herinneringen ook volop voor grote namen in de musicalwereld als Pia Douwes en Stanley Burleson.
       Zij debuteerden twintig jaar geleden in Cats. Stanley: „Het is heel sentimenteel om te zien hoe geweldig ze het nu doen. Ik besef dat ik dat atletische nu niet meer heb.”
        
Kwaliteit
        „En zelfs als ik met mijn vaardigheden van toen, nu auditie had gedaan, zou ik het niet hebben gehaald. Het is zo acrobatisch fantastisch gedanst. De kwaliteit van het musicalvak is zo omhoog geschoten. Cats was altijd een kweekvijver van talent, deze poezen komen nog ver.”
       Gerrie van der Kleij had vriendin en oud-soliste van het nationaal Ballet Ineke Huissen meegenomen.
       Ineke: „Het is kwaliteit omdat de dansers niet alleen in hun pirouettes en arabesken kat zijn, maar in hun hele wezen. Ze stappen met z’n allen een hele avond uit de mensenwereld, dat maakt de voorstelling magisch.”
       De nieuwe grote baas, Erwin van Lambaart, was ook tevreden: „Iedereen heeft top gepresteerd. We hebben niet meer meegemaakt wat in de generale repetitie gebeurde; dat de trap naar de hemel voor Grisabella weigerde. Alles klopte. En ik ben heel trots op Marco Bakker en Anita Meijer. Zij hebben het toch maar gedurfd: in musical gaan staan. Ik heb heel wat moeten praten. Maar je hebt Marco zien dansen en Anita is toch geweldig als Grisabella. Haar Memory te horen zingen in de setting waar die wereldhit thuis hoort. Dat is ontroerend.”
       

---